تبليغاتX
تنها تر از سکوت
هر کجا هستم باشم , خدا با من است

کفش سفید را جفت می کنم

پاهای من اماده رفتنند

هیچوقت در حصار جوراب....نمی بینیشان

بیزارم

از هر چه

که تار و پودش نخ نما می شود

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

(و هر چیزی شبیه چشم های تو

این حوالی

مفقود می شود)*

این حوالی که حال ما را

از نگاه خیس باران و ابرهای نیمه برهنه میدزدد

میدزدد تا رسوبِ خاطره ای پشت ِغبار چشم های تو

مفقود شود

 پ.ن: این قطعه از شعر از دوست خوب شهرام معقول http://maghool-poem.blogfa.com/است که در این جا اورده ام.

دوستان وهمراهان گرامی لطفا برای اگاهی از بروز شدن وبلاگ نام خود را در خبر نامه درج کنید ممنون

+ نوشته شده در  دوشنبه 17 فروردین1388ساعت 23:36  توسط شهرزاد سرمست  |