با سلام

یک ساله شدم

ممنون از همراهی تمامی دوستان گرامی که بودنشان مایه دلگرمی ست.

از میدان بی دست ها

تا بیمارستان مردگان

دگر راهی نیست...

اینجا پل رو گذر دارد دل ما!

کسی حتی برای ابله زده ها

چسب زخمی ندارد

و انگار حرام است:

که پاشنه بخوابانی !

بچه های کوچه فقر

که سر به سینه ندارند

در جو ها به دنبال گیاهان خودکارند

گیاهان خودکار رنگی*

یادگار کودکی خانه مادر بزرگ

مادر بزرگ سفید روی ِسفید بخت

در این ایام... هر دم

بازدمی ارزوست

فکر میکنم تا همیشه......

همسنگر یم

و پشت کیسه های شن

دود میخوریم

دست تو

تا ارتفاعات نادیده زمین پرتاب شد

و دل من بر زمین افتاد

 """""""""""""""""""""""""""

*:در خانه مادر بزرگ پشت در ورودی اصلی گیاهانی میرویید که وقتی فشارشون میدادی رنگ میدادند اسمشون رو یادم نیست